Juf Hetty: ervaringen in het basisonderwijs

Voorlopige opbrengt van de actie

by jufhetty on juli 24, 2011, 13:44
Voorlopige opbrengt van de actie | Reacties(0)

In mijn vorige blog kondigde ik van alles aan en nu ligt het al weer achter ons: het boek, het toneelstuk, YuvaLokChild waar de opbrengst naar toe gaat.

We kijken met elkaar terug op een heel geslaagde actie. Afgelopen dinsdag, op de dag dat het toneelstuk over kinderareid zou worden opgevoerd, heb ik het door hen geschreven boek "Geen titel is ook een titel" uitgereikt aan mijn leerlingen. Met een felicitatie, want het was voor hen allemaal hun schrijversdebuut. Ik heb ervan genoten dat ze er direct in begonnen te lezen. Interessante kost! Diezelfde dag verscheen er een stukje over in de Leeuwarder Courant, helemaal trots waren ze daar op.

Dan de opvoeringen van het toneelstuk, 's middags voor de leerlingen en 's avonds voor ouders en andere belangstellenden. Het heeft wederom gewerkt wat ik in mijn blog over het ontspannen voorbereiden van een toneelstuk schreef. Tijdens de uitvoering hoefden mijn collega en ik alleen een beetje te souffleren en hier en daar bij de decorwisseling een klein handje helpen. De kinderen deden alles zelf, waren uitstekend op elkaar ingespeeld en vooral: waren helemaal zichzelf bij het spelen. Er werd dus ontspannen wat geïmprovisseerd als iemand iets vergat en bovenal genoten ze volop van de uitvoering. Wat heerlijk voor henzelf en wat mooi voor het publiek. Er waren enorm veel lovende woorden aan het einde, er waren ook zakdoeken gebruikt….

Elk jaar kondig ik op dit weblog toneelstukken aan die bij ons op de Vrije School worden gespeeld. Ik zou zo graag willen dat veel meer mensen konden meegenieten van de manier waarop kinderen helemaal zichzelf kunnen zijn tijdens een toneelspel bij ons op school. Onze werkwijze binnen de school komt er in tot uitdrukking: enerzijds leren, regels en structuur, maar ook ruimte om zelf een stuk in te vullen en te laten zien wie je bent met al je talenten en zwakheden. Ook voor leerkrachten. Wat kan ik nog meer zeggen? Best moeilijk uit te leggen dus kom het een keer ervaren, ik blijf je uitnodigen!

Mijn collega en ik hebben elkaar naderhand gefeliciteerd met het vertrouwen dat we er in hebben gestopt. Want wat waren ze melig bij de laatste repetities….

Voor en na de uitvoering is er een hele stapel boeken  verkocht van "Geen titel is ook een titel", inmiddels zijn er nog maar 13 over! Je kunt het boek dus nog bestellen. Maak dan 12,20 (=inclusief verzendkosten) over op rekening nummer 33 55 17 609 t.n.v. H.N. van Rijn met je naam, adres en postcode en de vermelding "Geen titel". Het boek wordt dan naar je verzonden. Indien je een factuur er bij wilt, geef dat dan aan met een "F". Zo kun je het boek bv. voor je klas of school aanschaffen en declaren. Hierbij geldt: zolang de voorraad strekt. Mocht de oplage uitverkocht zijn dan wordt het bedrag weer terug gestort.

En dan nu de voorlopige opbrengst: in de collectebus zat 140,50. Dat is al een mooi bedrag! Dan komt er nog wat bij, want als alle boeken zijn verkocht en de rekening van de drukker is betaald blijft er natuurlijk wat over. Het totaalbedrag laat ik nog weten.

Kijk zelf ook even op de site van YuvaLokChild, dan zie je waar de kinderen van klas 6 van de Michaëlschool in Leeuwarden dit hebben gedaan. En voor de kopers van het boek: geniet van die ontroerende verhalen en gedichten. Want dat is ook een goed doel: andere mensen blij maken.

Voorlopige opbrengt van de actie

by jufhetty on , 12:44
Voorlopige opbrengt van de actie | Reacties(0)

In mijn vorige blog kondigde ik van alles aan en nu ligt het al weer achter ons: het boek, het toneelstuk, YuvaLokChild waar de opbrengst naar toe gaat.

We kijken met elkaar terug op een heel geslaagde actie. Afgelopen dinsdag, op de dag dat het toneelstuk over kinderareid zou worden opgevoerd, heb ik het door hen geschreven boek "Geen titel is ook een titel" uitgereikt aan mijn leerlingen. Met een felicitatie, want het was voor hen allemaal hun schrijversdebuut. Ik heb ervan genoten dat ze er direct in begonnen te lezen. Interessante kost! Diezelfde dag verscheen er een stukje over in de Leeuwarder Courant, helemaal trots waren ze daar op.

Dan de opvoeringen van het toneelstuk, 's middags voor de leerlingen en 's avonds voor ouders en andere belangstellenden. Het heeft wederom gewerkt wat ik in mijn blog over het ontspannen voorbereiden van een toneelstuk schreef. Tijdens de uitvoering hoefden mijn collega en ik alleen een beetje te souffleren en hier en daar bij de decorwisseling een klein handje helpen. De kinderen deden alles zelf, waren uitstekend op elkaar ingespeeld en vooral: waren helemaal zichzelf bij het spelen. Er werd dus ontspannen wat geïmprovisseerd als iemand iets vergat en bovenal genoten ze volop van de uitvoering. Wat heerlijk voor henzelf en wat mooi voor het publiek. Er waren enorm veel lovende woorden aan het einde, er waren ook zakdoeken gebruikt….

Elk jaar kondig ik op dit weblog toneelstukken aan die bij ons op de Vrije School worden gespeeld. Ik zou zo graag willen dat veel meer mensen konden meegenieten van de manier waarop kinderen helemaal zichzelf kunnen zijn tijdens een toneelspel bij ons op school. Onze werkwijze binnen de school komt er in tot uitdrukking: enerzijds leren, regels en structuur, maar ook ruimte om zelf een stuk in te vullen en te laten zien wie je bent met al je talenten en zwakheden. Ook voor leerkrachten. Wat kan ik nog meer zeggen? Best moeilijk uit te leggen dus kom het een keer ervaren, ik blijf je uitnodigen!

Mijn collega en ik hebben elkaar naderhand gefeliciteerd met het vertrouwen dat we er in hebben gestopt. Want wat waren ze melig bij de laatste repetities….

Voor en na de uitvoering is er een hele stapel boeken  verkocht van "Geen titel is ook een titel", inmiddels zijn er nog maar 13 over! Je kunt het boek dus nog bestellen. Maak dan 12,20 (=inclusief verzendkosten) over op rekening nummer 33 55 17 609 t.n.v. H.N. van Rijn met je naam, adres en postcode en de vermelding "Geen titel". Het boek wordt dan naar je verzonden. Indien je een factuur er bij wilt, geef dat dan aan met een "F". Zo kun je het boek bv. voor je klas of school aanschaffen en declaren. Hierbij geldt: zolang de voorraad strekt. Mocht de oplage uitverkocht zijn dan wordt het bedrag weer terug gestort.

En dan nu de voorlopige opbrengst: in de collectebus zat 140,50. Dat is al een mooi bedrag! Dan komt er nog wat bij, want als alle boeken zijn verkocht en de rekening van de drukker is betaald blijft er natuurlijk wat over. Het totaalbedrag laat ik nog weten.

Kijk zelf ook even op de site van YuvaLokChild, dan zie je waar de kinderen van klas 6 van de Michaëlschool in Leeuwarden dit hebben gedaan. En voor de kopers van het boek: geniet van die ontroerende verhalen en gedichten. Want dat is ook een goed doel: andere mensen blij maken.

“Geen titel is ook een titel” , zo heet het boek!

by jufhetty on juli 7, 2011, 22:16
“Geen titel is ook een titel” , zo heet het boek! | Reacties(0)

Vanmiddag was ik bij de drukker voor de proefdruk van het boek dat mijn klas heeft geschreven. Nu nog een paar spelfouten er uit halen (die onderschep ik altijd beter van papier dan van een beeldscherm) en de tekst van de omslag iets verschuiven en dan….go!!

Je kunt dit boek bestellen, zie onderaan dit bericht. De opbrengst gaat naar een goed doel, een kleine organisatie dit zich inzet tegen kinderarbeid in India.

Hier iets uit het voorwoord zodat je een indruk hebt van de inhoud van dit boek

Wat is het prachtig geworden….De kinderen zijn echte schrijvers en niets minder! Ze hebben al heel wat meters tekst geschreven in hun “vrije schrijfschrift” in de klas. Sommige kinderen wilden meteen een perfect verhaal in elkaar zetten maar schrijven gaat niet om perfectie. Het gaat om het plezier iets te vertellen. Dus strepen, opnieuw beginnen, inspiratie zoeken of toch zomaar ineens een heel verhaal uit je pen krijgen: al deze ervaringen zijn opgedaan.

Voor je ligt het resultaat. Dit is wat de kinderen willen vertellen aan iedereen die het wil lezen. Ik was ontroerd bij ieder verhaal, bij ieder gedicht dat ik onder ogen kreeg om in dit boek te plaatsen. Want elk kind heeft een stuk van zichzelf blootgelegd in het schrijven. Iedere bijdrage is daarom een uniek juweel geworden.

Op dinsdag 19 juli voert de klas het toneelstuk "Made in India" op dat gaat over kinderarbeid in India. Locatie: Michaëlschool, Hercules Seghersstraat 5 Leeuwarden, vlakbij het centraal station. Aanvang 19.30 u.Het boek "Geen titel is ook een titel" (gaat niet over kinderarbeid gaat maar over heel diverse onderwerpen die de kinderen bezig houden )wordt voor en na de voorstelling los verkocht voor 10 euro, zolang de voorraad strekt dus op=op. Het boek is ruim 120 pagina's dik op A5 formaat.

Je kunt het boek ook bestellen. Maak dan 12,20 (=inclusief verzendkosten) over op rekening nummer 33 55 17 609 t.n.v. H.N. van Rijn met je naam, adres en postcode en de vermelding "Geen titel". Het boek wordt dan naar je verzonden. Indien je een factuur er bij wilt, geef dat dan aan met een "F". Zo kun je het boek bv. voor je klas of school aanschaffen en declaren. Ook hierbij geldt: zolang de voorraad strekt. Mocht de oplage uitverkocht zijn dan wordt het bedrag weer terug gestort.

Zonder het boek te hoeven kopen kunnen bezoekers van het toneelstuk ook hun bijdrage geven voor het goede doel. We hopen op een mooi toneelspel, veel leesgenot van het boek en vooral een mooie bijdrage om het kinderleed in India te verzachten.

Met de groeten van klas 6,

Juf Hetty

“Geen titel is ook een titel” , zo heet het boek!

by jufhetty on , 21:16
“Geen titel is ook een titel” , zo heet het boek! | Reacties(1)

Vanmiddag was ik bij de drukker voor de proefdruk van het boek dat mijn klas heeft geschreven. Nu nog een paar spelfouten er uit halen (die onderschep ik altijd beter van papier dan van een beeldscherm) en de tekst van de omslag iets verschuiven en dan….go!!

Je kunt dit boek bestellen, zie onderaan dit bericht. De opbrengst gaat naar een goed doel, een kleine organisatie dit zich inzet tegen kinderarbeid in India.

Hier iets uit het voorwoord zodat je een indruk hebt van de inhoud van dit boek

Wat is het prachtig geworden….De kinderen zijn echte schrijvers en niets minder! Ze hebben al heel wat meters tekst geschreven in hun “vrije schrijfschrift” in de klas. Sommige kinderen wilden meteen een perfect verhaal in elkaar zetten maar schrijven gaat niet om perfectie. Het gaat om het plezier iets te vertellen. Dus strepen, opnieuw beginnen, inspiratie zoeken of toch zomaar ineens een heel verhaal uit je pen krijgen: al deze ervaringen zijn opgedaan.

Voor je ligt het resultaat. Dit is wat de kinderen willen vertellen aan iedereen die het wil lezen. Ik was ontroerd bij ieder verhaal, bij ieder gedicht dat ik onder ogen kreeg om in dit boek te plaatsen. Want elk kind heeft een stuk van zichzelf blootgelegd in het schrijven. Iedere bijdrage is daarom een uniek juweel geworden.

Op dinsdag 19 juli voert de klas het toneelstuk "Made in India" op dat gaat over kinderarbeid in India. Locatie: Michaëlschool, Hercules Seghersstraat 5 Leeuwarden, vlakbij het centraal station. Aanvang 19.30 u.Het boek "Geen titel is ook een titel" (gaat niet over kinderarbeid gaat maar over heel diverse onderwerpen die de kinderen bezig houden )wordt voor en na de voorstelling los verkocht voor 10 euro, zolang de voorraad strekt dus op=op. Het boek is ruim 120 pagina's dik op A5 formaat.

Je kunt het boek ook bestellen. Maak dan 12,20 (=inclusief verzendkosten) over op rekening nummer 33 55 17 609 t.n.v. H.N. van Rijn met je naam, adres en postcode en de vermelding "Geen titel". Het boek wordt dan naar je verzonden. Indien je een factuur er bij wilt, geef dat dan aan met een "F". Zo kun je het boek bv. voor je klas of school aanschaffen en declaren. Ook hierbij geldt: zolang de voorraad strekt. Mocht de oplage uitverkocht zijn dan wordt het bedrag weer terug gestort.

Zonder het boek te hoeven kopen kunnen bezoekers van het toneelstuk ook hun bijdrage geven voor het goede doel. We hopen op een mooi toneelspel, veel leesgenot van het boek en vooral een mooie bijdrage om het kinderleed in India te verzachten.

Met de groeten van klas 6,

Juf Hetty

Het geheim van het ontspannen voorbereiden van een toneelstuk

by jufhetty on juli 1, 2011, 22:13
Het geheim van het ontspannen voorbereiden van een toneelstuk | Reacties(0)

De eerste regio is al met vakantie, ik zit midden in de voorbereidingen van het eindtoneelstuk. Want over drie weken begint voor ons de vakantiepret. Maar nu eerst dus: toneelpret! Hier geef ik je wat tips zodat je met het voorbereiden van een toneelstuk jezelf geen slapeloze nachten bezorgd.

- laat je klas kiezen uit ongeveer 3 toneelstukken. Dan wordt het hun keuze. Geef de kinderen een paar nachtjes bedenktijd voordat je gaat stemmen. Ook kun je de kinderen dan inhoudelijk wat uitgebreider inlichten: komt er veel muziek in voor, welk genre is het, welke uitdagingen zitten er in het stuk?

-Voor de rolverdeling: maak meteen boekjes van het hele stuk. De kinderen kunnen zo zien wat elke rol inhoudt. Laat hen op een briefje minstens drie rollen schrijven die ze wel willen spelen. Bijzondere ervaring: één van mijn leerlingen voelde zich vrij om een waslijst van rollen op te schrijven die ze juist niet wilde spelen….grmbl…. Uit die lijstjes verdeel je de rollen. Interessant is het om het met je duo of andere collega te doen. Een toneelrol kan heel goed werken op de ontwikkeling van een kind dus pak je als juf of meester je kans!

- oefenen: eerst kom je in de fase "boekje in de hand". Iedereen moet nog ontdekken waar 'ie moet staan en hoe het allemaal loopt. Hier wordt geduld van je gevraagd, en lepel die ook op. Als je nu teveel gaat sturen pak je het toneelstuk van je leerlingen af en blijf je hen in de rest van het proces nalopen. Kiezen op elkaar, las "stp"m omenten in en daag de kinderen uit oplossingen te vinden binnen hun rol en de verhaallijn. Cadeautjes die je krijgt…..kinderen hebben zulke goede ideeën, steeds weer ervaar ik dat.

- volgende fase: spelen zonder boekje. Kondig minimaal een week tevoren aan dat je dit gaat doen. Bespreek het begrip "souffleren"en je houdt de zaak ontspannen. Het is tenslotte toneelspel en geen overhoring!

- en dan gaat het werkelijk los met kleding, rekwisieten en decors waar al een begin mee is gemaakt. Hier schakel je een clubje ouders voor in die met de kinderen aan de slag gaan. Want de kinderen weten precies wat er nodig is.

- terwijl het materiaal en de inleving in de rollen op steeds hoger niveau komt ben je als leerkracht aanmoediger en zet je hier en daar de puntjes op de i. Laat vooral je leerlingen aan het woord voor tips en tops.

Algemene aanwijzing: werk niet toe naar een eindresultaat maar voel bij jezelf dat je leerlingen laten zien tijdens het optreden wat ze op dat moment kunnen. Dan geven ze wat ze in huis hebben en heb je een toneelspel dat leeft. ik heb niet anders meegemaakt dan dat kinderen alles uit de kast halen op het moment dat er opgetreden werd. Juist die ontspannen houding maakt dat het spel interessant en levendig is. Voor de kinderen is het een schitterende herinnering met hun klasgenoten een samenspel te hebben gehad waarbij prestatie geen rol speelde. Voor de juf of meester is het elke keer weer een moment waarop de tranen over je wangen rollen: je hebt het weer mogelijk mogen maken dat ze hun eigen talenten durfden in te zetten, kleine en grote hobbels namen om dit neer te zetten.

Momenteel zit ik vlak voor de fase "spelen zonder boekje". En ik ben trouwens nu al ontroerd dat wat er gebeurd.

Zucht, kon het maar altijd einde-schooljaar-klas-zes zijn……

Het geheim van het ontspannen voorbereiden van een toneelstuk

by jufhetty on , 21:13
Het geheim van het ontspannen voorbereiden van een toneelstuk | Reacties(1)

De eerste regio is al met vakantie, ik zit midden in de voorbereidingen van het eindtoneelstuk. Want over drie weken begint voor ons de vakantiepret. Maar nu eerst dus: toneelpret! Hier geef ik je wat tips zodat je met het voorbereiden van een toneelstuk jezelf geen slapeloze nachten bezorgd.

- laat je klas kiezen uit ongeveer 3 toneelstukken. Dan wordt het hun keuze. Geef de kinderen een paar nachtjes bedenktijd voordat je gaat stemmen. Ook kun je de kinderen dan inhoudelijk wat uitgebreider inlichten: komt er veel muziek in voor, welk genre is het, welke uitdagingen zitten er in het stuk?

-Voor de rolverdeling: maak meteen boekjes van het hele stuk. De kinderen kunnen zo zien wat elke rol inhoudt. Laat hen op een briefje minstens drie rollen schrijven die ze wel willen spelen. Bijzondere ervaring: één van mijn leerlingen voelde zich vrij om een waslijst van rollen op te schrijven die ze juist niet wilde spelen….grmbl…. Uit die lijstjes verdeel je de rollen. Interessant is het om het met je duo of andere collega te doen. Een toneelrol kan heel goed werken op de ontwikkeling van een kind dus pak je als juf of meester je kans!

- oefenen: eerst kom je in de fase "boekje in de hand". Iedereen moet nog ontdekken waar 'ie moet staan en hoe het allemaal loopt. Hier wordt geduld van je gevraagd, en lepel die ook op. Als je nu teveel gaat sturen pak je het toneelstuk van je leerlingen af en blijf je hen in de rest van het proces nalopen. Kiezen op elkaar, las "stp"m omenten in en daag de kinderen uit oplossingen te vinden binnen hun rol en de verhaallijn. Cadeautjes die je krijgt…..kinderen hebben zulke goede ideeën, steeds weer ervaar ik dat.

- volgende fase: spelen zonder boekje. Kondig minimaal een week tevoren aan dat je dit gaat doen. Bespreek het begrip "souffleren"en je houdt de zaak ontspannen. Het is tenslotte toneelspel en geen overhoring!

- en dan gaat het werkelijk los met kleding, rekwisieten en decors waar al een begin mee is gemaakt. Hier schakel je een clubje ouders voor in die met de kinderen aan de slag gaan. Want de kinderen weten precies wat er nodig is.

- terwijl het materiaal en de inleving in de rollen op steeds hoger niveau komt ben je als leerkracht aanmoediger en zet je hier en daar de puntjes op de i. Laat vooral je leerlingen aan het woord voor tips en tops.

Algemene aanwijzing: werk niet toe naar een eindresultaat maar voel bij jezelf dat je leerlingen laten zien tijdens het optreden wat ze op dat moment kunnen. Dan geven ze wat ze in huis hebben en heb je een toneelspel dat leeft. ik heb niet anders meegemaakt dan dat kinderen alles uit de kast halen op het moment dat er opgetreden werd. Juist die ontspannen houding maakt dat het spel interessant en levendig is. Voor de kinderen is het een schitterende herinnering met hun klasgenoten een samenspel te hebben gehad waarbij prestatie geen rol speelde. Voor de juf of meester is het elke keer weer een moment waarop de tranen over je wangen rollen: je hebt het weer mogelijk mogen maken dat ze hun eigen talenten durfden in te zetten, kleine en grote hobbels namen om dit neer te zetten.

Momenteel zit ik vlak voor de fase "spelen zonder boekje". En ik ben trouwens nu al ontroerd dat wat er gebeurd.

Zucht, kon het maar altijd einde-schooljaar-klas-zes zijn……

Juf Hetty let op de spelling maar hoe?

by jufhetty on juni 15, 2011, 11:37
Juf Hetty let op de spelling maar hoe? | Reacties(0)

Als ik de kop van een krant lees, moet ik soms twee keer kijken. Af en toe draai ik letters of hele woorden om. Wel grappig wat ik dan soms lees! Bij het lezen van een artikel of boek heb ik dat niet, het gebeurt me wel bij "losse" zinnen en woorden.

Fijn was het dus dat mijn duo-collega mijn verslagjes voor mijn leerlingen heeft doorgelezen. D'r zaten weer een paar prachtige spelfoutjes in…..op dit weblog, Paboforum en Twitter kijk ik ook altijd alles even na voordat ik ik het opstuur. Maar vaste lezers struikelen af en toe over vreemde woorden of extra letters. Het gaat gewoon zo supersnel in mijn hoofd, ook als ik het overlees. En ik hou van taal, vind het fijn als woorden zo geschreven zijn zoals ze moeten zijn.

Hoe let ik dan op de spelling? Ik kan natuurlijk niet altijd iemand anders er bij halen. ik zie het al voor me. Er is maar één manier: rustig aan doen. Heel lastig want in mijn hoofd buitelen de woorden over elkaar heen. In geval van nood doe ik het zo (en lach me a.u.b. niet uit he): ik stort alle woorden en zinnen uit op m'n laptop, ben dan mijn ei kwijt. Dan neem ik een kop koffie en ga r-u-s-t-i-g doorlezen wat er nu eigenlijk staat. Da's dan achteraf puin ruimen maar in elk geval heb ik dan alles in mijn stukje gezet wat ik kwijt wilde.

Als je me wilt volgen op twitter (en ik jou!) dan kun je nog lachen om mijn uitglijders. Dan heeft het toch nog nut!

Juf Hetty let op de spelling maar hoe?

by jufhetty on , 10:37
Juf Hetty let op de spelling maar hoe? | Reacties(0)

Als ik de kop van een krant lees, moet ik soms twee keer kijken. Af en toe draai ik letters of hele woorden om. Wel grappig wat ik dan soms lees! Bij het lezen van een artikel of boek heb ik dat niet, het gebeurt me wel bij "losse" zinnen en woorden.

Fijn was het dus dat mijn duo-collega mijn verslagjes voor mijn leerlingen heeft doorgelezen. D'r zaten weer een paar prachtige spelfoutjes in…..op dit weblog, Paboforum en Twitter kijk ik ook altijd alles even na voordat ik ik het opstuur. Maar vaste lezers struikelen af en toe over vreemde woorden of extra letters. Het gaat gewoon zo supersnel in mijn hoofd, ook als ik het overlees. En ik hou van taal, vind het fijn als woorden zo geschreven zijn zoals ze moeten zijn.

Hoe let ik dan op de spelling? Ik kan natuurlijk niet altijd iemand anders er bij halen. ik zie het al voor me. Er is maar één manier: rustig aan doen. Heel lastig want in mijn hoofd buitelen de woorden over elkaar heen. In geval van nood doe ik het zo (en lach me a.u.b. niet uit he): ik stort alle woorden en zinnen uit op m'n laptop, ben dan mijn ei kwijt. Dan neem ik een kop koffie en ga r-u-s-t-i-g doorlezen wat er nu eigenlijk staat. Da's dan achteraf puin ruimen maar in elk geval heb ik dan alles in mijn stukje gezet wat ik kwijt wilde.

Als je me wilt volgen op twitter (en ik jou!) dan kun je nog lachen om mijn uitglijders. Dan heeft het toch nog nut!

Ik wil mijn beroep terug

by jufhetty on juni 14, 2011, 15:32
Ik wil mijn beroep terug | Reacties(0)

Op sommige dagen komen bepaalde zaken op wonderlijke wijze bij elkaar. Vandaag is zo'n dag. Wat is het geval: ik loop al een tijdje met het gevoel "Ik wil mijn beroep terug maar hoe verwoord ik dat?" Er is namelijk altijd wel weer wat nieuws in het onderwijs terwijl ik in de praktijk merk dat de kinderen weliswaar in steeds andere en meer diverse omstandigheden opgroeien en de maatschappij ook in razend tempo verandert, maar dat er toch een aantal basiszaken zijn die in de eeuwigheid hetzelfde zullen blijven. En o wee wie dáár aan komt…! (Dreig ik) Maar ook aan die basiszaken wordt geknaagd, helaas.

Eerst maar: wat kwam er vandaag zo mooi bij elkaar? Ik had nog twee boeken liggen die ik gekregen had en vandaag was er een mooi moment omze rustig te bekijken:

1 "Bekwaam, betrokken, bevolgen" van de Marnix Academie

2 "Mijn school is katholiek"door Martha Hoffenkamp

Het eerste boek probeert een "beroep in beweging" te schetsen wat interessante lectuur oplevert. Ik sta er met twee benen midden in dus ik herken veel. Het tweede boek is een reis door mijn eigen katholieke verleden van kleuterschool, (toen nog) lagere school, middelbare school en PABO. Ik ben er onherroepelijk door gevormd.

En dan nu de link met "Ik wil mijn beroep terug maar hoe verwoord ik dat?" Door het doornemen van deze twee boeken besefte ik dat er veel wordt geworsteld met alle ontwikkelingen in de wereld. Ik merkte dat er houvast werd gezocht in waarden, een punt om even stil te kunnen staan, vandaar uit te kunnen bepalen: waar ga ik heen?

Dat is het dus, ook ik zoek houvast in de stormen die elke keer weer over onderwijsland waaien. Jaja, het kan altijd beter, mooier, enz. Vertel me toch geen sprookjes. Ik ben mensen als Rudolf Steiner en Theo Thijssen, o ja, niet te vergeten Jacques Vriens, dankbaar dat zij mij hebben bijgelicht op mijn eerste schreden in het onderwijs. Nu moet ik het zelf doen, zo voelt het. Waar val ik op terug?

Ik val terug op liefde voor het leven. Ondanks targets (we noemen het in het onderwijs nog steeds netjes resultaatgericht werken), kostenbesparing (we noemen dat in het onderwijs effectief werken= grote klassen, veel papierwerk, steeds minder persoonlijke aandacht) en werkdruk (we noemen het in het onderwijs simpelweg "het is niet anders want er is geen geld") blijf ik vasthouden aan liefde voor het leven.

Neem juffrouw Plasschaert, mijn juf van klas 1. In de klas 40 kinderen. VEERTIG! En allemaal hadden we een letterdoos op tafel. er viel er elke les wel één om. Zij bleef geduldig. Ik leerde lezen, stap voor stap: boom-roos-vis. Ik had als 6-jarige bewondering voor zoveel toewijding en geduld om al die kleintjes aandacht te geven en te begeleiden. Het was een echte doorgewinterde juf, toen al stokoud in mijn ogen. Ze leeft vast niet meer. Maar ik had het gevoel dat ze me zag. En dat was fijn want thuis was ik er ook al één van de 10 kinderen. Deze juf wist het: hou het eenvoudig, doe het stap voor stap, laat de kinderen voelen dat ze er mogen zijn, trek en duw niet zo.

Ik, dromerig meisje dat achteraf beter op een Vrije School had kunnen zitten, had het wel getroffen met deze juf. Ik voelde me….veilig! Bij deze juf mocht ik zijn wie ik was.En dat is wat alle juffen en meesters toch eigenlijk willen voor hun leerlingen: dat ze mogen zijn wie ze zijn.

Ik wil mijn beroep terug

by jufhetty on , 14:32
Ik wil mijn beroep terug | Reacties(1)

Op sommige dagen komen bepaalde zaken op wonderlijke wijze bij elkaar. Vandaag is zo'n dag. Wat is het geval: ik loop al een tijdje met het gevoel "Ik wil mijn beroep terug maar hoe verwoord ik dat?" Er is namelijk altijd wel weer wat nieuws in het onderwijs terwijl ik in de praktijk merk dat de kinderen weliswaar in steeds andere en meer diverse omstandigheden opgroeien en de maatschappij ook in razend tempo verandert, maar dat er toch een aantal basiszaken zijn die in de eeuwigheid hetzelfde zullen blijven. En o wee wie dáár aan komt…! (Dreig ik) Maar ook aan die basiszaken wordt geknaagd, helaas.

Eerst maar: wat kwam er vandaag zo mooi bij elkaar? Ik had nog twee boeken liggen die ik gekregen had en vandaag was er een mooi moment omze rustig te bekijken:

1 "Bekwaam, betrokken, bevolgen" van de Marnix Academie

2 "Mijn school is katholiek"door Martha Hoffenkamp

Het eerste boek probeert een "beroep in beweging" te schetsen wat interessante lectuur oplevert. Ik sta er met twee benen midden in dus ik herken veel. Het tweede boek is een reis door mijn eigen katholieke verleden van kleuterschool, (toen nog) lagere school, middelbare school en PABO. Ik ben er onherroepelijk door gevormd.

En dan nu de link met "Ik wil mijn beroep terug maar hoe verwoord ik dat?" Door het doornemen van deze twee boeken besefte ik dat er veel wordt geworsteld met alle ontwikkelingen in de wereld. Ik merkte dat er houvast werd gezocht in waarden, een punt om even stil te kunnen staan, vandaar uit te kunnen bepalen: waar ga ik heen?

Dat is het dus, ook ik zoek houvast in de stormen die elke keer weer over onderwijsland waaien. Jaja, het kan altijd beter, mooier, enz. Vertel me toch geen sprookjes. Ik ben mensen als Rudolf Steiner en Theo Thijssen, o ja, niet te vergeten Jacques Vriens, dankbaar dat zij mij hebben bijgelicht op mijn eerste schreden in het onderwijs. Nu moet ik het zelf doen, zo voelt het. Waar val ik op terug?

Ik val terug op liefde voor het leven. Ondanks targets (we noemen het in het onderwijs nog steeds netjes resultaatgericht werken), kostenbesparing (we noemen dat in het onderwijs effectief werken= grote klassen, veel papierwerk, steeds minder persoonlijke aandacht) en werkdruk (we noemen het in het onderwijs simpelweg "het is niet anders want er is geen geld") blijf ik vasthouden aan liefde voor het leven.

Neem juffrouw Plasschaert, mijn juf van klas 1. In de klas 40 kinderen. VEERTIG! En allemaal hadden we een letterdoos op tafel. er viel er elke les wel één om. Zij bleef geduldig. Ik leerde lezen, stap voor stap: boom-roos-vis. Ik had als 6-jarige bewondering voor zoveel toewijding en geduld om al die kleintjes aandacht te geven en te begeleiden. Het was een echte doorgewinterde juf, toen al stokoud in mijn ogen. Ze leeft vast niet meer. Maar ik had het gevoel dat ze me zag. En dat was fijn want thuis was ik er ook al één van de 10 kinderen. Deze juf wist het: hou het eenvoudig, doe het stap voor stap, laat de kinderen voelen dat ze er mogen zijn, trek en duw niet zo.

Ik, dromerig meisje dat achteraf beter op een Vrije School had kunnen zitten, had het wel getroffen met deze juf. Ik voelde me….veilig! Bij deze juf mocht ik zijn wie ik was.En dat is wat alle juffen en meesters toch eigenlijk willen voor hun leerlingen: dat ze mogen zijn wie ze zijn.